Kees knipte een schemerlampje aan, schoof het dichterbij zodat het licht op zijn boek viel en begon met lezen. Nog maar net begonnen kwam Kitty de kamer binnen en riep enthousiast "Goeiemorgen !" Waarop Kees bromde dat dat wel meeviel. Kitty plofte neer op de andere stoel, en nam een slok koffie uit haar mok. Ze pakte de Happinezz van de vloer, knipte de staande lamp aan en begon ook te lezen. Een tijdlang bleef het stil.

"Hé hier staat dat het in het voorjaar goed is om je juist af te sluiten voor alle drukte." zei Kitty. Kees keek op, waarbij zijn ogen half op zijn boek gericht bleven en antwoorde  "mmhhhmmmh, daar was ik al achter." Weer werd het stil.

"Maar in het voorjaar wil je toch ook lekker veel dingen gaan doen ? Of niet dan ?" vroeg Kitty, terwijl ze een beweging maakte die een zin in bewegen uitdrukte. Kees las nog even door, hield toen op met lezen, keek Kitty aan en zei: " Daar heb ik niks mee, ik heb meer met voorjaarsmoeheid. Dat al die mensen zodra het meer dan 15 graden is een absurde activiteit aan de dag leggen en dat volhouden tot diep in de nacht en dat tot diep in de herfst, daar wordt ik bij voorbaat heel moe van." Kitty keek meewarig naar Kees. "Waarom zou jij daar moe van moeten worden ?"

Kees dacht even na en zei
"Het houdt me bezig, het leidt af ." Kitty knikte en zei "bij je nietsdoen". Kees trok zijn wenkbrauwen op, glimlachte en zei "Ja, bij mijn heerlijke nietsdoen, als iedereen zo bezig is, is het verrekte moeilijk om nog een beetje lekker niets te doen." hij lachte nu luid. Kitty lachte mee. Ze stond op zoende Kees op zijn mond, gaf een draai aan zijn oren en vroeg: "Mag het grote licht aan nietsnut, ik wil even wat gaan doen, en als je nee zegt dan trek ik het behang hier van de ramen."