Valentina moest lachen. 'waarom lach je ?' vroeg Kees. 'Ik ben toch geen prinsesje !!' proeste ze.' Kees moest glimlachen 'Jawel hoor, jij bent mijn prinsesje !'. 'Haha, dan is Kitty zeker de koningin !' zei Valentina terwijl ze scheefhing van het lachen. 'Ja en ik ben de koning !'. bulderde Kees en stond dreigend op. Valentina stopte met lachen, ging rechtop zitten en zei ' Ik voel me geen prinsesje.'
'Dat klopt' zei Kees 'dat hebben alle prinsesjes.'

Valentina dacht even na en zei toen 'Prinsesjes krijgen alles wat hun hartje begeert. En aangezien ik dus een prinsesje ben wil ik graag een poes'. Kees slikte, dit ging de verkeerde kant op...

Koortsachtig dacht hij na, hier kwam hij niet onderuit dat was wel duidelijk, dan maar meteen enthousiast doen, we zien wel waar het schip strandt. 'Dat vind ik nou net iets voor een prinsesje !!, wat een goed idee !' Valentina keek hem wantrouwend aan ' Ja ? Mag het echt ?' 'Tuurlijk, maar de koningin moet het ook goed vinden natuurlijk. 'Goed gevonden.' dacht Kees bij zichzelf, Kitty wil vast niet zo'n beest in huis. Valentina was al weg, ze stoof naar achter op zoek naar Kitty

Nou dat is mooi voor elkaar, dacht Valentina. Een Koning is sowieso belangrijker dan een Koningin. Ze rende door de gang naar de Keuken en vond daar Kitty die bezig was de afwas af te drogen. 'Koningin Kitty..' zo begon Valentina haar verhaal...'ik ben een prinsesje en dit prinsesje heeft net van de Koning een poesje gekregen als de Koningin het ook goed vind'. Kitty snapte er helemaal niets...'wattuh ?' zei ze ietswat geïrriteerd. Ze was net aan het bedenken wat ze konden eten vanavond en had de helft niet gehoord. 'Dit prinsesje krijgt een poes' zei Valentina ingenomen. 'Ik dacht het niet' zei Kitty zonder ook maar een minuut aandacht te besteden aan het hele prinsessenverhaal. 'Maar ik wil echt een poes !!!' hield Valentina aan. Kitty zuchtte heel diep en zei met ingehouden stem "Valentina, hou even op met zeuren, ik heb het nu veel te druk, vraag Kees maar, ik vind alles best !' Valentina maakte een kleine buiging richting Kitty en zei: 'Dank u wel Koningin.'

Vervolgens draaide ze zich om, rende naar de voorkamer waar Kees alweer in slaap was gesukkeld, en riep erg luid 'IK MAG EEN POESJE !!!!!!' Kees schrok wakker en keek verstoord om zich heen. 'Zeg kan 't ook wat rustiger' bromde hij. 'IK MAG EEN POESJE, DE KONINGIN VINDT HET BEST !!!!!!' beteuterd keek Kees naar Valentina, hoe kon dat nou, Kitty wou nooit een kat. Hij stond op en liep naar de keuken. 'Zeg majesteit.......! Waar zijn wij mee bezig'. Kitty keek Kees pissig aan 'begin jij nou ook nog eens te zeuren wat heeft iedereen toch ?' Kees negeerde de terechtwijzing 'Sinds wanneer wil jij een kat?' 'Ik wil helemaal geen Kat'. 'En als jij slim bent, jij ook niet en zeg je dat tegen Valentina'. Kees was verbouwereerd... wat was er in hemelsnaam gebeurt. Een paar minuten geleden was hij nog zo content over zijn afschuifmethode maar nu ineens was hij terug bij af en had hij weer het probleem. Hij baalde.. niet eens zozeer over het feit dat ze nu vastzaten aan een poes (want er alsnog van afzien leek onmogelijk) maar over het feit dat Kitty beter was in het afschuiven.

'Wat wil je trouwens eten vanavond ?' vroeg Kitty.