Kees schudde de dobbelsteen overdreven lang in zijn hand, keek eerst Kitty, en daarna Valentina aan, liet de dobbelsteen over de tafel rollen, pakte het pionnetje wat het dichtst bij zijn thuisstation stond en zette deze vier rondjes vooruit.Daarna drukte hij op de AV-knop van de afstandsbediening van de TV keek wezenloos naar het scherm en begon zachtjes mee te zingen: “ heb een linkerschoen met een gescheueurde zoool, kunt u ons de weg naar Hamelen verklappen meneeeeeeeerrrrr.........”

Ha, goeie ouwe tijd, heerlijke trage serie......., verdorie zie je nou wel, Kitty mepte zijn koploper van het bord. Geïrriteerd pakte Kees het pionnetje van de grond en zette het terug op het thuisstation, terwijl hij nog een bakje koffie inschonk, Valentina een por gaf omdat ze weer eens vreselijk scheef op haar stoel zat en de lamp aanknipte. Het was al weer donker, maar ze lagen gelukkig mooi op schema.

 

los van alles
heerlijk gewoon

 
ruimte in het lijf
de geest gewoon op de kast
 
met 1 been binnen
het andere buiten

 
geen ergenis

 
gewoon een ander laten gooien 
met de dobbelsteen

 
dan komt de zes vanzelf
zit ik toch in het spel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

pfffffffffff !