
Aflevering 3 26-5-2006 t/m 14-6-2006 Over fietsenverhuur en een oliebollenkraam |
||
|
Kees klom aarzelend op het kastje,
richte zich wankelend op, bracht zijn rechterwijsvinger naar één van de
vochtplekken voelde dat deze nat was, ja wat anders ?, keek weer naar
beneden en daarmee recht in de gezichten van drie mensen die vanuit een
oudhollandsche oliebollenkraam meewarig naar hem glimlachten, snel keek
Kees of ie wel kleren aan had, ja een lange pyama, gelukkig, toen om
zichzelf houding te geven stapte hij weer van het kastje en ging op zoek
naar zijn hamer. Meteen daarop barste er een hels kabaal los uit twee
retro-dorpsfeest-luidsprekers pal voor de ramen, die hij daarnet niet
gezien had. Mensen op straat liepen met hun handen voor de oren en keken
zoekend om zich heen waar die herrie vandaan kwam, wat een komisch gezicht
was met die luidsprekers zo overduidelijk voor zijn neus. De man uit de
oliebollenkraam liep met veel gezag naar de
luidsprekers en draaide de linker, die op zijn kraam gericht was, negentig
graden zodanig dat het geluid nu recht omhoog ging. Slimme vent dacht
Kees, was ik niet in pyama dan draaide ik die luidsprekers even dertig
keer in een rondje en knikkerde ze in het water. Water ? Waar dan ?
Verward
keek Kees om zich heen. O ja, die vochtvlekken. Rustig nu klom hij weer op
het kastje stak zijn hand omhoog naar de vochtvlekken, ging op zijn tenen
staan, sprong omhoog maar het lukte hem niet om de vochtvlekken aan te
raken. Voor het raam stonden nu zo'n zestien mensen die het blijkbaar maar
niks vonden dat de gemeenteer had doorgedrukt dat vochtvlekken in oude
panden in de stad mochten worden verwijderd. Een wat oudere gezette vrouw
in beige regenjas en met een knalrode handtas morrelde zelfs al aan de
deur, of kwam die de boel huren soms? Snel sprong Kees van het kastje,
stapte door de slaapkamerdeur en botste tegen Kitty die bij een kledingrek
wat rokjes stond te bekijken. Ze hield er één omhoog van een saaiblauwe
stof met hele foute oranje bloemen. 'Is dit ook wat Kees ?' vroeg ze
enthousiast. Kees trok een vies gezicht en schudde zijn hoofd. 'Veel te
tuttig'. De verkoopster knikte Kees vertrouwelijk en instemmend toe.
'Kijk, neem nou dit hemdje en even een vlot rokje erbij dat past veel
beter' zei Kees terwijl hij een een hemdje uit het rek haalde met een
gifgroene kleur, welbekend van de wegwerker. 'Ja, maar jij moet het ook
leuk vinden, jij moet het tenslotte dragen' zei de verkoopster geheel
onnodig tegen Kitty. 'Ze draagt wat ik wil' zei Kees kort waarna hij zich
omdraaide en zoveel domheid achter zich liet , hij wou terug naar de
vochtvlekken waarvan hij wou dat ze er niet waren, wou vooral dat iedereen
even verderop zijn leventje ging leiden in ieder geval niet voor zijn
ramen. Toen hij de slaapkamer binnenging bleek dat ijdele
hoop.
De menigte stond nu op de ramen te beuken die daardoor
vervaarlijk naar binnen doorbogen, de vochtvlekken en het gat waren er nog
steeds en Kitty kwam binnen, ongemakkelijk in haar nieuwe outfit. Met een
diepe zucht pakte Kees de koffer die hij gisteravond gepakt had, opende de
koffer tilde hem aan het handvat op en zwaaide ermee in de rondte zodat de
kleren die er net nog in zaten door de kamer vlogen. Hij legde de lege
koffer op de grond, en stapte erin. |
oké zaag
ik moet het vinden ![]() shitshitshit paniek ik moet het vinden hé kees wordt toch ook eens
wakker | |
| vorige aflevering | ||